• شوق ِ بودن •

قلم را برمی‌دارم.
يک نقطه‌ی ِ ديگر
کنار ِ نقطه‌های ِ قبلی.
پايان ِ يک جمله،
آغاز ِ جمله‌ای جديد.
زندگی نوشتن است.
دست از آن نمی‌کشم.

در حاشيه: بابت ِ چيزهايی که از دست می‌ديم ناراحت می‌شيم، و بابت ِ چيزهايی که به دست می‌آريم خوش‌حال می‌شيم. دليلی نداره! همه‌چيز برای ِ ماست، اما هيچ‌چيز مال ِ ما نيست.

  
ایمان، ساعت ِ ۸:۱٦ ‎ب.ظ.، روز ِ سه‌شنبه ٩ اسفند ۱۳۸٤
تگ‌ها: