• سکون •

”... ولی راستش را بگو، آيا هرگز به فکرت خطور نکرده است که اعتراف به گناهان ِ خود در نزد ِ کشيش خيلی ساده‌تر از اين است که در نزد ِ افرادی که با گناه ِ تو صدمه ديده‌اند، اعتراف کنی؟ اعتراف به کشيش عواقبی ندارد. درست برعکس، ما را معاف می‌کند تا مجبور نباشيم قربانی‌های ِ خود را از آن مطلع سازيم.

در اين جهان، جايی برای ِ عشاق وجود ندارد. عشاق هميشه تنها هستند. عشق، مسأله‌ای‌ست که پی‌درپی تجديد می‌شود. باعث ِ مجادله و مباحثه می‌شود. انسان را عوض می‌کند. شماها، درست مثل ِ گوليلمو، افرادی هستيد که عوض نمی‌شويد. عوض نشده‌ايد. و همان سکون ِ شما باعث شده است که عشق را درک نکنيد...“

– عذاب ِ وجدان، آلبا دسس‌پدس، ترجمه‌ی ِ بهمن فرزانه

  
ایمان، ساعت ِ ۸:۳۱ ‎ب.ظ.، روز ِ شنبه ٢٧ اسفند ۱۳۸٤
تگ‌ها: