• متافيزيک •

بعضی‌ها به سرنوشت (fate) اعتقاد دارن، بعضی‌ها به مشيت ِ الهی (providence)، بعضی‌ها به تصادف (coincidence)، بعضی‌ها به اراده‌ی ِ آزاد (free will)، بعضی‌ها به تقدير ِ حاصل از اعمال ِ انسان (karma). يه عده معتقد به تناسخ ِ ارواح
(reincarnation) هستن، يه عده به رجعت (rebirth)، يه عده به ظهور ِ منجی
(Messiah)، يه عده به روز ِ قيامت (Judgment Day)، يه عده به سطوح ِ مختلف ِ وجود (levels of being). واقعاً گيج‌کننده‌ست. هرکدوم ِ اين‌ها تا چه حد درسته؟ آيا اساساً می‌شه با اطمينان در مورد ِ اين‌جور چيزها حرف زد؟ شخصاً خيلی به اين مسائل فکر کرده‌م. درست دونستن ِ هريک از اين ايده‌ها، بيش‌تر به «اعتقاد» برمی‌گرده تا «تفکر». به نظرم می‌رسه که هرکدوم‌شون بخشی از حقيقت رو بيان می‌کنن. اما بيش از حد فکر کردن به اين مسائل واقعاً بيهوده‌ست. چون ما ابزار ِ درست و حسابی‌ای برای بررسی ِ اين جور چيزها نداريم. اما چيزی که فکر می‌کنم با اطمينان می‌شه گفت، اينه که جهان بيهوده و رهاشده نيست، حساب و کتاب ِ دقيقی داره، و همه‌ی ِ ما بايد مواظب ِ اعمال‌مون باشيم؛ فرصت ِ ما محدوده و بايد از زمان حد ِ اکثر ِ استفاده رو برای انجام ِ کارهايی که به نظرمون خوب می‌آن بکنيم.

  
ایمان، ساعت ِ ۱٢:٠۳ ‎ق.ظ.، روز ِ دوشنبه ٢۱ فروردین ۱۳۸٥
تگ‌ها: