• نقص ِ انسانيت •

به نقل از اين وب‌لاگ که برای ِ آزادی ِ ياشار قاجار ايجاد شده:

”منی که به سانسور ِ اندیشه و گفتار ِ خود تن می‌دهم، منی که به بهانه‌ی ِ ترس، از یک طرف، و قدرت ِ قاهر، از طرف دیگر، در امور ِ شهر و کشور ِ خود دخالت نمی‌کنم، رأی نمی‌دهم، انتخاب نمی‌کنم و انتخاب نمی‌شوم، تجاوز را می‌بینم و دم نمی‌زنم، منی که باید بروم و در برابر ِ میزی بنشینم و حساب ِ عقیده‌ی ِ خود را و ایمان ِ خود را، حساب ِ دوستی‌های ِ خود را و دشمنی‌هایِ خود را، حساب ِ دیروز و امروز و فردای ِ خود را به بیگانه‌ی ِ سمجی که نماینده‌ی ِ قدرت ِ قاهر ِ روز است پس بدهم، اهانت ببینم و زیر ِ ورقه‌ی ِ اهانت را به دست ِ خود امضا کنم، من شاید آزادی را بفهمم، ولی جرأت ِ آزادی ندارم. نقصی، علتی در شخصیت ِ انسانی من است که اگر بر آن آگاهم، هرچه زودتر باید به جبران ِ آن برخیزم؛ وگرنه شایسته‌ی ِ نام ِ انسان نیستم.“

ـــ محمود اعتمادزاده (م. ا. به‌آذين)، از بنيان‌گذاران ِ کانون ِ نويسندگان ِ ايران

اين از اون گفته‌هاست که بايد با طلا نوشتش.

  
ایمان، ساعت ِ ۸:٥۸ ‎ب.ظ.، روز ِ چهارشنبه ٢٤ خرداد ۱۳۸٥
تگ‌ها: