• اعتراف ِ بزرگ •

در هر لحظه‌ی ِ بی‌پايان ِ «با تو بودن»،
ـــ در کنارت قدم زدن حتا
    بی که چيزی گفته باشيم،
يا تلاقی ِ نگاهی با دو چشم ِ مهربان‌ات ـــ
اين بی‌تابی در من
بی‌تاب‌تر می‌شود.
خوب می‌دانم
روزی
    ساعتی
        دقيقه‌ای
            ثانيه‌ای
خواهد آمد؛
آن لحظه‌ی ِ بزرگ
برای ِ اعتراف ِ بزرگ.

  
ایمان، ساعت ِ ٩:۱٠ ‎ق.ظ.، روز ِ جمعه ٢۱ اسفند ۱۳۸۳
تگ‌ها: