• ديالکتيک ِ تنهايی •

برای بار nاُم «ديالکتيک ِ تنهايی» (اکتاويو پاز، خشايار ديهيمی) رو خوندم. متن ِ پرمحتوا و ترجمه‌ی ِ استادانه، ارزش ِ بی‌مثالی به اين کتاب‌چه‌ی ِ کم‌حجم داده. من به هر انسانی روی ِ کره‌ی ِ زمين خوندن ِ اين کتاب رو توصيه می‌کنم. بعد از اون‌همه کار روی ِ اين کتاب، حالا که نگرش‌ام به زندگی نو شده، وقتی دوباره می‌خونم‌اش، کلی حرف ِ جديد برام داره و بعضی از بخش‌هاش رو تازه الآن درک می‌کنم...

”عشق برای ِ آن که متحقق شود بايد قوانين ِ دنيای ِ ما را زير ِ پا بگذارد. عشق رسوا و خلاف ِ قاعده است؛ جرمی‌ست که دو ستاره با خارج شدن از مدار ِ مقررشان و به هم پيوستن در ميان ِ فضا مرتکب می‌شوند.“

  
ایمان، ساعت ِ ۸:٠۳ ‎ب.ظ.، روز ِ شنبه ٢٩ اسفند ۱۳۸۳
تگ‌ها: