• I'm so dead •

به زمان ِ کودکی هرگز بال ِ مگسی را نکند
به دم ِ گربه قوطی ِ حلبی نبست
زنبوری را در قوطی‌کبریتی زندانی نکرد
لانه‌ی ِ مورچه‌ای را در هم نریخت
بزرگ شد
همه‌ی ِ آن چیزها بر سر ِ خودش آمد.
هنگام ِ مرگ کنار ِ بستر ِ او بودم
گفت: برایم شعری بخوان
درباره‌ی ِ خورشید و دریا
درباره‌ی ِ نیروگاه ِ اتمی، موشک
درباره‌ی ِ سترگی ِ انسان.

۱۹۵۸

— تو را دوست دارم چون نان و نمک، ناظم حکمت، احمد پوری، نشر ِ چشمه

  
ایمان، ساعت ِ ۸:٥٦ ‎ب.ظ.، روز ِ یکشنبه ٢٠ خرداد ۱۳۸٦
تگ‌ها: