• انتخابات •

خب! مرحله‌ی ِ اول ِ انتخابات که در جمع ِ دوازده‌نفره‌ی ِ شورای ِ نگه‌بان برگزار شد و تکلیف ِ دوسوم ِ کرسی‌ها مشخصه. رقابت در یک‌سوم ِ باقی‌مانده هم سهم ِ ما ۷۰ میلیون نفره که معلوم نیست چه‌قدر سالم باشه وقتی ناظر جنتیه و مجری احمدی‌نژاد. به نظر ِ من به‌تر بود اصلاح‌طلب‌ها به نشانه‌ی ِ اعتراض اصلاً لیست نمی‌دادن، به خصوص که عمده‌ی ِ چهره‌های ِ سرشناس‌شون رد ِ صلاحیت شدن. ولی حالا که لیست دادن نمی‌تونم رأی ندم. من از اصلاح‌طلب‌ها انتظار ِ فوق‌العاده‌ای ندارم. اما به هر حال بودن ِ سی تا نماینده در مجلس که کثافت‌کاری‌های ِ حضرات رو از اون تریبون افشا کنن از نبودن‌شون به‌تره. حتا اگه پنج تا آدم از جنس ِ انصاری راد و قوامی و اعلمی و حقیقت‌جو و موسوی خوئینی برن تو مجلس هم خوبه. لااقل در جمع ِ نمایندگان ِ پرشمار ِ دولت، چند نفری هم به نمایندگی از ملت حضور داشته باشن. که وقتی رئیس‌جمهور در مصاحبه‌ی ِ ۶۰دقیقه‌ای ۲۰ تا آمار ِ اقتصادی ِ دروغ ارائه می‌ده (می‌شه هر سه دقیقه یک دروغ!)، یکی باشه که بگه آخه شرف هم خوب چیزیه. همه می‌دونن که حجم ِ معاملات ِ بورس بعد از دوره‌ی ِ خاتمی کاهش پیدا کرده. تو چه‌طور می‌گی ۷۰ درصد افزایش داشته؟ اصلاً می‌فهمی ۷۰ درصد افزایش در حجم ِ معاملات یعنی چی؟

من از صحنه‌ی ِ سیاسی ِ ۱۰ سال ِ اخیر ِ ایران این یه نکته رو فهمیده‌م که رأی دادن هیچ هزینه‌ای نداره و رأی ندادن هیچ فایده‌ای نداره. خلاصه‌ی ِ کلام همین جملات ِ خاتمیه: «نقشه‌ای وجود دارد که باید آن را بر هم زد. ما باید این بازی را به هر صورتی که میسر است به هم بزنیم. بر این اساس با همه‌ی ِ وجود در انتخابات مظلومانه اما بانشاط شرکت می‌کنیم.»

تذکر: وقتی می‌گم اصلاح‌طلب‌ها، منظورم کروبی و اصغرزاده و باجناق‌هاشون و ائتلاف‌های ِ خلق‌الساعه‌شون نیست. اصلاح‌طلب‌ها فقط یک لیست دارن که اسمش هست ائتلاف ِ اصلاح‌طلبان (یاران ِ خاتمی).

  
ایمان، ساعت ِ ۱٢:٥٩ ‎ق.ظ.، روز ِ دوشنبه ٢٠ اسفند ۱۳۸٦
تگ‌ها: سیاست