• ادامه‌ی ِ تلاش برای ِ نشان دادن ِ علائم ِ حياتی •

امروز به پايان می‌رسد. از فردا برايم چيزی نگو! من نمی‌گويم «فردا روز ِ ديگری‌ست»، «تو روز ِ ديگری هستی»، «تو فردايی». فقط می‌گويم «همان که بايد به خاطرش زنده بمانم»...

(جبران خليل جبران)

اين جمله در صفحه‌ی ِ تيرماه ِ تقويم ِ ديواری ِ اتاقم نوشته شده. از دوست ِ نازنينی که اين تقويم رو به من هديه داد بی‌نهايت ممنونم.

بی‌ربط: اين طنزگونه‌ی ِ تلخ رو هم اگه بخونيد بد نيست. همه‌مون بهش مبتلا هستيم.

  
ایمان، ساعت ِ ۱٢:٥٦ ‎ب.ظ.، روز ِ سه‌شنبه ٢۱ تیر ۱۳۸٤
تگ‌ها: