• دل‌تنگی •

نوشته‌ها را باد با خود برد
به جهانی ديگر شايد...

من مانده‌ام تنها
با خاطراتم
با خودم
با فکرهايم
با تصوير ِ تو در ذهنم
با ياد ِ عطر ِ تو
با آن‌چه رؤيای ِ ساختنش را دارم...

ديروز شماره‌ی ِ خودم را می‌گرفتم
عجب! مشغول بود
اما من که با کسی حرف نمی‌زدم...

هنوز همان بوق را می‌زند
فکر ِ من مشغول ِ چی‌ست؟

حالا می‌خواهم شماره‌ی ِ تو را بگيرم
.
.
.

باز بغض در گلويم می‌ماند.

  
ایمان، ساعت ِ ۱۱:٥٦ ‎ب.ظ.، روز ِ دوشنبه ٢٧ تیر ۱۳۸٤
تگ‌ها: