• شکیبا •

خدا رو شکر می‌کنم که می‌تونم لذت‌های ساده‌ی ِ زندگی رو ببینم و خوش‌حال باشم. خدایی دارم که منو درمانده رها نمی‌کنه. دوست ِ پری‌سانی دارم که لحظه‌های ِ زندگی‌م رو از عسل شیرین‌تر می‌کنه. می‌تونم به درد و رنج و تلخی لب‌خند بزنم و بگذرم.

  
ایمان، ساعت ِ ٢:٢٤ ‎ق.ظ.، روز ِ جمعه ٢٢ آذر ۱۳۸٧
تگ‌ها: عشق، زندگی، درد، تجسمی