تمثيل ِ علف‌های ِ هرز

این تمثیل ِ بسیار زیبا از انجیل ِ متی‌ست، در دفاع از چیزی که امروز آزادی‌های ِ مدنی نامیده می‌شه. خوندنش رو هم به کسایی که فکر می‌کنن متون ِ دینی یه مشت جزمیات ِ بی‌ارزشه، و هم به کسایی که دین رو بهانه‌ی ِ سرکوب ِ آزادی می‌کنن توصیه می‌کنم:

The Parable of the Weeds

13:24 He presented them with another parable: “The kingdom of heaven is like a person who sowed good seed in his field. 13:25 But while everyone was sleeping, an enemy came and sowed weeds among the wheat and went away. 13:26 When the plants sprouted and bore grain, then the weeds also appeared. 13:27 So the slaves of the owner came and said to him, ‘Sir, didn’t you sow good seed in your field? Then where did the weeds come from?’ 13:28 He said, ‘An enemy has done this.’ So the slaves replied, ‘Do you want us to go and gather them?’ 13:29 But he said, ‘No, since in gathering the weeds you may uproot the wheat with them. 13:30 Let both grow together until the harvest. At harvest time I will tell the reapers, “First collect the weeds and tie them in bundles to be burned, but then gather the wheat into my barn.”’”

— Gospel of Matthew, New English Translation

/ 15 نظر / 9 بازدید
نمایش نظرات قبلی
محمد خوش زبان

برخورد مسیحیت امروز و بنظرم این شعر شاملو اینه که "اگر عشق به کار می‌بود هرگز ستمی در وجود نمی‌آمد"، همون چیزی که تو فیلم آخرین وسوسه مسیح گفته میشه. من با این دیدگاه موافقم، از این جهت که بله، با جاهل قاصر، راهش جنگ نیست، راهش محبته. راهش همزیستیه، راهش مکالمه است، نه جنگ. ولی این مطلق گرایی رو اصلا قبول ندارم. چه بخوایم، چه نخوایم، عده ای هستن که میخوان به خاطر منافع شخصی شون، به ما"ظلم" کنن. ما در مقابل اینها، (که البته تشخیصشون مهمه، کار یه بچه دبیرستانی نیست که تو کوچه هر کی که بنظرش موسیقی داشت گوش میداد رو با باتوم اصلاح کنه!) وای می ایستیم. قرآن هم میگه: لقد ارسلنا رسلنا بالبینات وانزلنا معهم الکتاب والمیزان لیقوم الناس بالقسط وانزلنا الحدید فیه بأس شدید ومنافع للناس. به ترتیبش خیلی دقت کن، اولا بینه و دلیل است، بعد کتاب و قوانین و میزان سنجش، این سه کافیه برای اینکه جامعه ای در صلح برپا بشه. ولی، این جامعه قطعا دشمنانی خواهد داشت، أنزلنا الحدید، فیه بأس شدید و منافع للناس آیه خیلی جای تأمل داره. بازم میگم، من هم از این متن ها لذت می برم، خیلی، ولی واسم مهمه تأکید اینکه

محمد خوش زبان

یه مطلب دیگه، اگه موقع درو آخرته، از الان معلومه که کی گندمه، کی علف هرز؟ متن میگه که تمییز دادنشون امروز ممکن نیست، ولی فکر میکنی، واقعا از امروز معلومه؟

ايمان

http://www.parsquran.com/data/show.php?sura=57&ayat=25&user=far&lang=far&tran=1

ايمان

سجاد... به نظر می‌رسه هم در نقل ِ آيه و هم در ترجمه‌ش اشتباه ِ فاحش داشتی... اولاً آیه می‌گه هدف از ارسال ِ پیام‌بران برخواستن ِ مردم به عدالته، نه هدف از پديد آوردن ِ آهن. ثانياً گفته در آهن خطر ِ شديده، نه قدرت ِ شديد. فکر کنم متوجه باشی که اين دو تغيير چه تفاوت‌هايی در معنا ايجاد می‌کنه. آیا این استفاده‌ی ِ ابزاری از متنی که ادعای ِ تقدسش رو داری نيست؟

ايمان

به محمد: من کاملاً با اين متن موافقم و به نظرم امروز تشخيص ِ قطعی ِ حق و باطل (لااقل در بعضی از امور) ممکن نيست و با هم اشتباه گرفته می‌شن. بنا بر اين کسی حق ِ تحميل نداره. اما خب، همون‌طور که خودت هم گفتی، حساب ِ کسی که به ديگران ظلم می‌کنه جداست.

سجاد

من به شدت خودم رو بابت نقل قول و ترجمه ی غلط م مقصر می دونم! نقلم بیشتر بر اساس چیزی بود که تو ذهنم بود!!! از این به بعد بی مرجع حرفی نمی زنم! (حداقل در مورد قران)

محمد خوش زبان

خوشحالم که موافقی! یادت رفت، در مورد این نگفتی که: اگه موقع درو آخرته، از الان معلومه که کی گندمه، کی علف هرز؟ متن میگه که تمییز دادنشون امروز ممکن نیست، ولی فکر میکنی، واقعا از امروز معلومه؟ منظورم اینه، کدوم یک از این دو تشبیه به نظرت جالب تره؟ - این که مردم، به کشاورز تشبیه میشن و اعمالشون به کاشته هاشون و یه روزی، هر کسی همان رو برداشت میکنه که کاشته (نیازی به این که کسی بیاد به صورت خارجی چیزی بده نیست) - یا این که مردم به گیاه تشبیه بشن و خداوند به کشاورز و در روز قیامت، خدا به صورت یه عامل خارجی، بیاد و بد ها رو بسوزونه و خوب ها رو ذخیره کنه و به بهشت (barn) ببره؟ میدونم که اگه خیلی دقیق و با ملاک های توحیدی نگاه کنیم، میشه گفت هر دو تا یکی هستن (چون خدا مشکل شخصی نداره!) ولی وقتی بحث تبلیغ پیش میاد، کدومش بهتره؟

ايمان

گفتم ديگه: به نظرم امروز تشخيص ِ قطعی ِ حق و باطل (لااقل در بعضی از امور) ممکن نيست. اما در مورد ِ اين تشبيهات... اتفاقاً هر دوی ِ اين‌ها به ذهن ِ من هم رسيد. فکر می‌کنم مورد ِ دوم نزديک‌تر باشه به اون‌چه که «این» متن گفته. اما خب، مورد ِ اول هم قشنگه و تا اون‌جا که يادمه هم در قرآن و هم در عهدین نمونه‌ی ِ اين تشبيه هم وجود داره.