عشق به شخص، عشق به شخصيت

بعضی‌ها می‌گن عشق ِ واقعی وقتیه که اگه ازت پرسیدن چرا عاشقشی، بتونی دلایلت رو بگی؛ و در غیر ِ این صورت، تو فقط به ظواهر ِ اون شخص عاشق شدی و به زودی فراموشش می‌کنی.

حرف ِ جالبیه. اما خب، بعضی‌های ِ دیگه هم می‌گن اگه این‌جوری باشه، یعنی تو عاشق ِ ویژگی‌های ِ طرف شدی، و اگه یکی دیگه پیدا شه که مشخصات ِ به‌تری داشته باشه، عاشق ِ اون می‌شی.

نظر ِ شما چیه؟ (یک در دنیا و صد در آخرت از آن ِ کسی که یک جواب ِ درست و حسابی به این سؤال دهد و خانواده‌ای را از نگرانی درآورد!)

/ 5 نظر / 10 بازدید
غزال

ايمان! جواب اين سؤال برای آدمهای مختلف متفاوته. هر کس جواب خودشو داره و شيوه‌ی خودشو. تو هم بايد جواب و شيوه‌ی خودتو پيدا کنی. جوابای ديگران بهت کمک شايد بکنن ولی اين تويی که بايد انتخاب کنی.

احمد

سلام. اولا می خواستم عرض ادب بکنم. ثانیا اینکه جوابی برای سؤالت ندارم، همین. با تشکر

پژمان

سلام دقیقا. نکته همین جاست. عشق هم میتونه درجات داشته باشه. به قول محبوبت: از ا متر آو دیگری

امير

من که نه اشکال تعريفت از عشق (‌مربوط به بحث دفعه قبل )‌رو پيدا کردم نه جواب اين سوالتو !‌ جدی موند با اون CD ها بهت بدم!!!

پژمان

سلام به نظر من جوابهای مختلف قابل مقایسه هستند وگرنه که اصلا ارتباط بین آدمها بی معنا می شد. به نظر من عشق واقعی، عشقی که می بلعد، حد و مرز نباید داشته باشد. حاضری دست راستت رو قطع کنی و بدی براش؟ امتحان کن! برای همین هر کسی لایقش نیست. کسی لایقشه که... اما گونه های دیگری از عشق هم هستند. حتی عشقها هم می تونن سلسله مراتب داشته باشند